System działał, jednak jakość odtwarzanego dźwięku była kiepska, toteż nie odniósł on sukcesu.
W latach 30. De Forest skonstruował Audion – medyczne urządzenia do diatermii. Podczas II wojny światowej prowadził tajne badania wojskowe w Bell Telephone Laboratories. Jako jeden z „ojców radia” De Forest był wspierany, bezskutecznie, w otrzymaniu przez niego Nagrody Nobla.
Choć w ciągu swego życia De Forest miał wielu pracodawców, to zasadniczo był indywidualistą i większość wynalazków stworzył poza pracą etatową. De Forest, mający skomplikowaną osobowość, był zamknięty w sobie i dręczony był wątpliwościami, niezdecydowaniem i egocentryzmem. Trzykrotnie rozwiedziony, w czwartym małżeństwie z Marią Mosquini pozostawał w związku od 1930 roku aż do swej śmierci w 1961 roku.
W 1922 roku otrzymał Medal Honorowy Instytutu Inżynierów Radiowych (później Instytut Inżynierów Elektryków i Elektroników) za wynalezienie trójelektrodowego wzmacniacza i wkład w rozwój łączności radiotelefonicznej, a w 1946 roku Medal Edisona za „pionierskie osiągnięcia w technice radiowej i wynalazek lampy próżniowej sterowanej w siatce o wielkich skutkach technicznych i społecznych”. W 1960 roku, podczas 32.