U strętwokształtnych (strętwy) leży po obydwu stronach brzusznej części ciała. Powstał z mięśni podosiowych ogona. Stosunek masy narządów elektrycznych do masy ciała węgorza elektrycznego wynosi 1:2,9.
Mrukokształtne (mruki) wykształciły narządy elektryczne w formie pasów tkanki elektrycznej biegnących po bokach trzonu ogonowego. Również rajowate mają te narządy po bokach wąskiego ogona.
Narząd elektryczny suma elektrycznego powstał z tkanki łącznej gruczołów podskórnych.
Ryby elektryczne – z wyjątkiem drętw – wykształciły specyficzny, ociężały kształt ciała. Tak liczne płytki zajmują w organizmie gospodarza bardzo dużo miejsca. Ciało strętwokształtnych jest w 80% zajęte przez narządy elektryczne.
Działanie i wykorzystanie thumb|right|200px|Torpedo fuscomaculata – drętwa z rodzaju Torpedo Narządy elektryczne są wykorzystywane do elektrolokacji, a u niektórych gatunków również do komunikowania się, szczególnie w okresie godowym. Służą też do obezwładniania ofiary lub napastnika. Siła wyładowania waha się od wartości tak niskich, że jej pomiar wymaga zastosowania bardzo czułych urządzeń, do tak wysokich, że stanowi zagrożenie życia nawet dużych gatunków zwierząt. Siła ta jest uzależniona od rozmiarów narządu.