Leczenie Leczenie płynotoku przez pierwsze 7–10 dni jest zachowawcze: oczekuje się samoistnego zamknięcia przetoki. Polega ono na zaleceniu pacjentowi odpoczynku w pozycji półleżącej i przeciwdziałaniu wzrostom ciśnienia śródczaszkowego – unikanie próby Valsalvy: fizjologicznie towarzyszy ona kaszlowi, kichaniu lub intensywnemu parciu na stolec. Niekiedy stosuje się acetazolamid zmniejszający produkcję płynu mózgowo-rdzeniowego, a także leki moczopędne lub drenaż lędźwiowy płynu mózgowo-rdzeniowego (przez 5 dni po około 150 ml/dobę). Obecnie stosowanie drenażu lędźwiowego zwłaszcza w płynotoku nosowym budzi kontrowersje. Może być on przyczyną powstania objawu syfonu, a także jest przeciwwskazany w przypadku wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego lub obrzęku mózgu. Zdania są podzielone odnoście stosowania profilaktycznej antybiotykoterapii. Część autorów uważa, że profilaktyka antybiotykowa nie zmniejsza częstości występowania zakażeń CUN a powoduje dodatkowo selekcję szczepów opornych.