Igrzyska otworzył król Norwegii Harald V. O organizację pierwszych igrzysk w nowym terminie, zaplanowanych na 1994 rok, ubiegały się cztery miasta – amerykańskie Anchorage, norweskie Lillehammer, szwedzkie Oestersund i bułgarska Sofia. Początkowo chęć goszczenia XVII ZIO u siebie wyraził także Sankt Petersburg, ale Rosjanie ostatecznie wycofali swoją kandydaturę. Wybory organizatora miały miejsce podczas sesji MKOl w Seulu w 1988 roku. Lillehammer prowadziło od pierwszej w tury, a w ostatniej, trzeciej rundzie pokonało stosunkiem głosów 45:39 ofertę Oestersund. Po 42 latach zimowe igrzyska powróciły do Norwegii. Na przygotowanie miasta do imprezy oraz budowę i modernizację obiektów olimpijskich, przeznaczono ponad 1 miliard dolarów, z czego większość tej kwoty pochodziła od rządu (w kasie komitetu organizacyjnego znajdowało się niecałe 300 milionów dolarów). Uwagę zwracała forma wybudowanych sportowych aren, m. in. hali łyżwiarskiej Vikingskipet w Hamar, mającej kształt odwróconej łodzi wikingów, a także hala hokejowa w Gjoevik, którą wybudowano w jaskini.