Większość z jego pierwotnych intonarumori nie przetrwała II wojny światowej.
W latach 1941–1942 powrócił do malarstwa – w nowym stylu, zdefiniowanym jako „klasyczny modernizm”.
Zmarł w Cerro di Laveno (w prowincji Varese) w 1947.
Aby uczcić pamięć o futuryście i kompozytorze, fundacja The Russolo-Pratella organizuje we Włoszech coroczny konkurs muzyki elektroakustycznej. Nagroda Electro-Acoustic jest jedną z najbardziej prestiżowych w tej dziedzinie muzyki.
Wybrane dzieła Plastyczny obraz poruszającej się kobiety (1911) Autoportret (1912) Samochód wyścigowy (1913) Przenikanie się: domy + światło + niebo (1913)
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona o życiu i twórczości Luigi Russolo
Kategoria:Włoscy malarze futuryści Kategoria:Włoscy kompozytorzy Kategoria:Włoscy twórcy i wykonawcy muzyki elektronicznej Kategoria:Ludzie urodzeni w Portogruaro Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1947