Oś główna założona została zaprojektowana prostopadle do warstwy stoku. Miała ona wyznaczać oś nawy głównej, schody, basztę wejścia dolnego i wejścia głównego od strony placu. Podkreślają ją detale górne ścian szczytowych w kalenicy. Osie lokalne ze wszystkich ulic osiedla zamykane są elementami ważnymi architektonicznie: szczytem kaplicy dziennej, wyróżnikami w sąsiadującej zabudowie mieszkaniowej, dzwonnicą. Najwyższa znacząca bryła kościoła w górnej części stoku ma podkreślić naturalny układ hipsometryczny. Zlokalizowana asymetrycznie dzwonnica dodatkowo wzbogaci się południową pierzeją placu miejskiego, kształtowaną przez główną fasadę kościoła.
Zespół oświatowy, dom zakonnic, plebania, jako obiekty dwukondygnacyjne, stanowią bazę masywu kościoła, także wpisaną we wznoszący się od skrzyżowania do placu stok. Narastanie brył podkreślono dodatkowo murami i skarpami terenowymi. Kościół i wejście główne od strony placu, poprzez obniżoną piazettę, sygnalizują wejście na teren sacrum. Zespół oświatowy wraz ze ścianą południowo-zachodnią kościoła, tworzy dziedziniec górny z wejściem do szkoły, odizolowanym od ruchu ulicznego. Funkcje mieszkalne i biura parafii uformowane w literę C tworzą wirydarz plebanii, znajduje się tam ogród.