Trasa ta stała się najsilniejszym bodźcem dla rozwoju przestrzenno-gospodarczego Katowic, co przyczyniło się do szybkiego umiastowienia miejscowości – w 1865 roku Katowice uzyskały prawa miejskie.
W Katowicach przy nowo otwartej linii powstał parterowy budynek pełniący funkcję dworca kolejowego, nakryty dwuspadowym dachem. Był to budynek z muru pruskiego, który znajdował się w rejonie obecnego dworca kolejowego (na obszarze wschodniej części peronu 2). Fundamenty pod budynek i jego szkieletową konstrukcję wykonano w 1845 roku, a w kwietniu kolejnego roku wypełniono ją murem z cegły. Wewnątrz przewidziano poczekalnię i pomieszczenia biurowe, a w przybudówce magazyn towarowy. Wyburzono go jeszcze w XIX wieku, wznosząc na jego miejscu ekspedycję towarową.
W 1859 roku wzniesiono kolejny budynek dworca. Prace nad jego budową rozpoczęto wiosną tego samego roku. Był to gmach o wymiarach 61×17 m. Nad głównymi wejściami do niego widniał zegar, a w środku funkcjonowała restauracja. Obecnie stanowi część przyziemia budynku biurowego przy ulicy Dworcowej 8. Gmach powstał wraz z budową połączenia z Koleją Warszawsko-Wiedeńską, tj.