Władysław Kuczyński (ur. 4 maja 1915 w Berdiańsku nad Morzem Azowskim, zm. 22 kwietnia 2003 w Warszawie) – polski inżynier, profesor budownictwa.
Życiorys mały|320x320px|Grób profesora Władysława Kuczyńskiego na cmentarzu Bródnowskim Maturę zdał w gimnazjum w Grodnie. W 1934 rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, które ukończył w czasie okupacji niemieckiej w ramach tajnego nauczania w 1945 roku, uzyskując tytuł magistra inżyniera.
W czasie wojny brał czynny udział w ruchu niepodległościowym. W październiku 1945 został aresztowany i skazany na 5 lat więzienia za nieujawnienie się. Na podstawie amnestii wyszedł z więzienia w 1947. W 1992 wyrok skazujący z 1946 został unieważniony.
Zamieszkawszy w 1947 roku w Łodzi, rozpoczął pracę w Politechnice Łódzkiej, gdzie prowadził wykłady z wytrzymałości materiałów i budownictwa na Wydziale Elektrycznym. Od 1950 był adiunktem w Katedrze Wytrzymałości Materiałów na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej, gdzie utworzył Zakład Techniki Budowlanej. W 1956 zakład ten został przekształcony w Katedrę Budownictwa Żelbetowego nowego Wydziału Budownictwa Lądowego Politechniki Łódzkiej.