Lata 50. Podczas tournée razem z Jakiem Pillsem jako pianistą, Bécaud spotkał Édith Piaf, wówczas żonę Jacques’a Pillsa. Zaczął śpiewać za jej radą w 1953 utwory takie jak „Mes mains” i „Les croix”. Jego pierwsze występy nastąpiły rok później i w 1955 stał się znanym pełnym temperamentu francuskim wykonawcą. Jego hity z dalszej części dekady to „La corrida” (1956), „Le jour où la pluie viendra” (1957) i „C’est merveilleux l’amour” (1958). W 1956 roku Bécaud nagrał poruszającą piosenkę „Pianista z Warszawy” („Le pianiste de Varsovie”) w której zawarł swoją fascynację Fryderykiem Chopinem i wspomniał o stolicy Polski zniszczonej podczas drugiej wojny światowej.

Lata 60. Jego pierwszym hitem w anglojęzycznym wykonaniu był przekład Jane Morgan utworu „Le jour où la pluie viendra” z 1958 r. Bécaud zawodową karierę aktorską rozpoczął w filmie z 1956 Le Pays D'où Je Viens. W 1960 wygrał Grand Prix du Disque i skomponował L'enfant à l'étoile – bożonarodzeniową kantatę. W tym samym roku, „Let It Be Me”, angielska wersja „Je t’appartiens” stała się hitem dla Everly Brothers, wykonywanym w następnych latach przez Boba Dylana, Ninę Simone, Elvisa Presleya, Williego Nelsona, Jerry’ego Butlera i Jamesa Browna.