Zgodnie z ustawą BND posiada uprawnienia do stosowania środków techniki operacyjnej i korzystania z osobowych, niejawnych źródeł informacji. BND pomimo, że jest służbą cywilną realizuje również zadania związane z wywiadem wojskowym.
BND do zdobywania informacji wykorzystuje rozpoznanie osobowe (HUMINT), rozpoznanie elektromagnetyczne (SIGINT), rozpoznanie obrazowe (IMINT), rozpoznanie mediów społecznościowych (SOCMINT), rozpoznanie geoprzestrzenne (GEOINT) oraz rozpoznanie z ogólnodostępnych źródeł (OSINT).
Historia Po przyjęciu Republiki Federalnej Niemiec do NATO w 1955 roku, rząd tego kraju uznał, że należy rozbudować struktury wywiadu. Proces zmian (transformacji) rozpoczął się 1 kwietnia 1956 roku.
Organizacja Gehlena została przekształcona w Federalną Służbę Wywiadowczą (Bundesnachrichtendienst, BND). Kadry nowej służby wywiadowczej stanowili byli funkcjonariusze Organizacji Gehlena, którzy wywodzili się z byłej Służby Bezpieczeństwa SS (Sicherheitsdienst), Tajnej Policji Państwowej (Gestapo) oraz wywiadu wojskowego (Abwehry), tak jak w przypadku kontrwywiadu RFN: Federalnego Urzędu Ochrony Konstytucji (Bundesamt für Verfassungsschutz, BfV).