By odebrać fundację z 1887 roku i rozpocząć budowę obiektu konieczne było zatwierdzenie jej statutu przez Królewską Rejencję w Poznaniu i otrzymanie sankcji monarszej. Pierwsze 300 tys. marek odebrano dopiero w 1890, a drugą ratę w lutym 1893. Do tego czasu kapitał został wzmocniony przez datki o łącznej wartości 20 tys. marek, pochodzące od innych darczyńców.
Problemem Poznania w XIX wieku były słabe warunki sanitarne, spowodowane brakiem miejsca wewnątrz murów twierdzy poligonalnej. Gdy w 1889 roku podjęto decyzję o ich likwidacji, szansę na budowę nowego zakładu dostrzegła gmina żydowska, poszukująca wówczas lokalizacji dla szpitala fundacji Rohrów. W 1890 dokonano zakupu parceli położonej przy ówczesnej ul. Przed Bramą Królewską 5. Biegła ona poza murami miasta, wzdłuż stoków wałów twierdzy. Teren od północy otaczał prywatny ogród przy ul. Libelta, zamieniony w 1905 na Park Stanisława Moniuszki, od południa plac zabaw na terenie dzisiejszego Parku Henryka Wieniawskiego, a od zachodu nasyp kolejowy linii Poznań–Toruń. Dziś w tym miejscu znajduje się Ośrodek Nauki PAN przy ul. Wieniawskiego 17/19.