14 października 1985 został oficjalnie pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego oraz szefa GZP WP, wiceministra obrony narodowej gen. broni dr Józefa Baryłę w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej i przejściem w stan spoczynkuMinister obrony narodowej przyjął gen. bryg. dr hab. Norberta Michtę, "Żołnierz Wolności", nr 241, 15 października 1985, s. 2..
W latach 1985–1987 był konsulem Generalnym PRL w Rostocku (NRD).
W maju 1999 wszedł w skład Rady Naukowej Instytutu Naukowego Związku Żołnierzy Ludowego Wojska Polskiego im. generała Edwina Rozłubirskiego„Wojsko Ludowe”, nr 12–26, Warszawa, wrzesień 1999, s. 29.. W stanie spoczynku działał również w Klubie Generałów WP15 lat Klubu Generałów Wojska Polskiego 1996-2011, Warszawa 2011, s. 43..
Został pochowany na warszawskim Cmentarzu Północnym.
W jego dorobku publikacyjnym znajdują się prace monograficzne, studia i rozprawy, artykuły naukowe i popularnonaukowe, recenzje i dokumentalna literatura historyczna.
Życie prywatne Mieszkał w Warszawie. Od 1946 żonaty z Marianną z domu Marzec (1929–2017). Małżeństwo miało dwóch synówJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. III: M–S, Toruń 2010, s.