[w:] "Dziennik Łódzki", wyd. A, 30 XI 2002, nr 279, s. 15.. Wraz z lewicowym poetą Witoldem Wandurskim zajął się upowszechnianiem sztuki wśród mieszkańców Łodzi. W roku 1926 wykonał litografie do tomu poezji Wandurskiego Sadze i złoto. Był założycielem Stowarzyszenia Artystów i Miłośników Sztuk Plastycznych „Start”. W latach 1933–1936 był redaktorem pisma „Forma”. Zajmował się grafiką książkowąSłownik pracowników książki polskiej. Warszawa-Łódź 1972, s. 330. oraz malarstwem ściennymZagrodzki Janusz: Artyści niepokorni. Sztuka nowoczesna XX wieku w przemysłowej Łodzi, Tom 1. Łódź 2017, .
W latach 1930–1937 uczestniczył w wystawach Instytutu Propagandy Sztuki w Łodzi"Łódź w Ilustracji", 1933, nr 22, s. 7 i Warszawie.
Aresztowany około 11 listopada 1939 r., w ramach akcji łódzkiego Gestapo przeciwko inteligencji Łodzi i okręgu łódzkiego („Intelligenzaktion Litzmannstadt”). Osadzony w obozie przejściowym przy ul. Krakowskiej (ob. Liściasta) na Radogoszczu w ŁodziStanisław Rapalski, Radogoszcz. Byłem w piekle. Wyd. 1, Łódź 1960 (wyd. II – 1963, wyd. III – 1969). Pomimo podejmowanych przez rodzinę prób uwolnienia (był pochodzenia niemieckiego) został rozstrzelany, prawdopodobnie 20 grudnia 1939 r., w lesie lućmierskim pod Łodzią.