Podczas wojen napoleońskich Petrinja była krótko okupowana przez wojska francuskie. W 1871 straciła status miasta garnizonowego i tym samym została w pełni włączona do chorwackiego systemu administracyjnego – utworzono radę miejską, a w urzędach wprowadzono język chorwacki zamiast dotychczasowego niemieckiego. W 1883 miasto włączono do żupanii zagrzebskiej. W latach 1907– 1914 uregulowano bieg rzeki Petrinjčicy, a miejscowość zelektryfikowano. W 1922 rozpoczęto budowę sieci kanalizacyjnej. W 1930 miasto liczyło ponad 6 tysięcy mieszkańców.
W 1945 roku Petrinja została zajęta przez dywizję jugosłowiańskich partyzantów, którzy dokonali egzekucji wielu wojskowych zamieszkujących miasto. mały|Kamienice odbudowywane po trzęsieniu ziemi (2024) W 1981 43,6% mieszkańców stanowili Chorwaci, a 37,5% – Serbowie. Od 1990 Serbowie blokowali drogi w okolicach Petrinji, a we wrześniu 1991 przeprowadzono pierwszy atak ma miasto. W 1995 miejscowość wyzwolono wskutek operacji „Burza”.