Pracę zawodową zaczął w 1981 jako starszy asystent w Instytucie Inżynierii Materiałowej PW. Stanowiska profesorskie obejmował w 1993 (profesor nadzwyczajny) i 1998 (profesor zwyczajny). Był prodziekanem Wydziału Inżynierii Materiałowej (1992–1993), a od 1993 do 1999 zajmował stanowisko prorektora Politechniki Warszawskiej. W latach 1999–2003 był dziekanem Wydziału Inżynierii Materiałowej tej uczelni, pozostał pracownikiem naukowym w Zakładzie Projektowania Materiałów PW. W latach 2000–2005 przewodniczył Zespołowi Inżynierii Materiałowej i Technologii Materiałowych KBN. Od 1999 do 2005 był wiceprzewodniczącym Komitetu Badań Naukowych, a następnie Rady Nauki, w której stał na czele Komisji Badań na Rzecz Rozwoju Gospodarki.
Jest europejskim konsultantem w zakresie zagadnień bezpieczeństwa eksploatacji instalacji przemysłowych. Odbywał staże zagraniczne w University of Manitoba w Kanadzie, Brunel University w Wielkiej Brytanii i w École nationale supérieure des mines de Saint-Étienne we Francji. Opublikował ponad 500 artykułów naukowych oraz kilka monografii. Był promotorem około 60 rozpraw doktorskich.