kluczy..., Frazy ze scenariusza: „Mój przyjaciel Pawełek”.
Były to krótkie teksty z pogranicza prozy i reportażu opisujące w większości codzienność okupacyjną (sowiecką i niemiecką) na Wileńszczyźnie, a także ucieczkę autora w 1944 i 1945 na Zachód. Niektóre z nich weszły w formie epizodów do powieści J Mackiewicza, m.in. Droga donikąd (U posiadacza dwunastu fajerek), czy Nie trzeba głośno mówić (Początki „obrezu”, Ponary – „Baza”). Zdaniem Kazimierza Orłosia autor nie traktował ich jako skończonych utworów, lecz szkice do późniejszego wykorzystaniaKazimierz Orłoś Opowiadania Józefa Mackiewicza, w: Józef Mackiewicz i krytycy. Antologia tekstów pod redakcją Marka Zybury, wyd. LTW, Łomianki 2009, s. 504, 508.. Ponary – „Baza” opublikowane po raz pierwszy w 1945 w nr 35 (70) pisma Orzeł Biały znalazło się także w Antologii polskiego reportażu XX wieku pod redakcją Mariusza Szczygła (wyd. 2014)Katarzyna Bałżewska „Nie powtórzy tego żadna litera wymyślona przez ludzi”. Józef Mackiewicz wobec tragedii ponarskiej, Ruch Literacki, z. 1 (328)/2015, s. 19..