Do rozpowszechnienia monogramu w katolickiej Europie przyczynili się franciszkanie, przede wszystkim obserwanci. Jako zwykłego przedmiotu czci szeroko pokazywanego i tłumaczonego podczas przepowiadania używał go w XV w. św. Bernardyn ze Sieny. Dzięki jego działalności akronim zaczął pojawiać się na szatach liturgicznych, w sztuce kościelnej i dekoracjach architektonicznych.
Zakon jezuitów, czyli Towarzystwo Jezusowe (Societas Iesu), w XVI wieku obrało sobie IHS jako godło/symbol. Pojawiły się również łacińskie interpretacje skrótu IHS, między innymi: Iesus Humilis Societas – Pokorne Towarzystwo Jezusowe, Iesus Hominum Salvator – Jezus Zbawca Ludzi. a także: In hoc signo (vinces) – w tym znaku zwycięstwo.
Rozwinięcia te powstały najprawdopodobniej od tego, że w średniowieczu została błędnie odczytana litera Η (greckie eta) jako H (łacińskie h).
Zobacz też
Chi Rho (znak ⳩) Staurogram (znak ⳨)
Przypisy
Kategoria:Jezus Chrystus Kategoria:Symbole chrześcijańskie