W 1336 roku w Głogowie znajdował się Sąd Dworski Prawa Niemieckiego i Polskiego, Sąd Dworski Prawa Polskiego działał aż do 1741 roku, pod koniec swojej działalności zajmował się głównie sprawami spadkowymi. W 1499, gdy Zygmunt Stary objął Księstwo zajął się bezpieczeństwem mieszkańców, okazał się człowiekiem twardym i zdecydowanym. Głogów zawdzięcza mu gruntowną reformę sądownictwa, w 1505 roku skodyfikował on ustrój i zasady działania nowo utworzonego Sądu Leńskiego w Głogowie do którego można było się odwołać. Był on podległy Sądom Szlacheckim. W wyniku oblężenia miasta w 1945 roku, legło ono w gruzach, budynek Sądu został zniszczony, Sąd Okręgowy w Głogowie przeniesiono do Nowej Soli przy ulicy Żymierskiego 12-24. Prezesem tego Sadu był Henryk Stachowski a sędziami Jan Noniewicz, Zdzisław Zawecko, Jan Knoc.
W 1945 roku prezes Sądu Okręgowego zwrócił się do zarządu Miejskiego w Głogowie o wytypowanie ławników. Sąd od 1950 roku nie został przeniesiony do Głogowa podlegały mu Sądy Grodzkiego w Głogowie, Nowej Soli, Szprotawie, Żaganiu, Żarach. Sąd Grodzki w Głogowie nie został utworzony ponieważ nie posiadał odpowiednich pomieszczeń i był zniszczony, więc sprawy sądowe z terenu Głogowa rozpatrywały sądy grodzkie w Nowej Soli i Górze.