Powstanie praskie było częścią powstania majowego ludu czeskiego i było związane z sowiecką operacją praską.
Geneza W 1938 roku kanclerz Niemiec Adolf Hitler ogłosił zamiar aneksji Kraju Sudetów, regionu Czechosłowacji o dużej populacji etnicznych Niemców. Brytyjski premier Neville Chamberlain i francuski premier Édouard Daladier zgodzili się na żądania Hitlera w układzie monachijskim, w zamian za gwarancje ze strony nazistowskich Niemiec, że żadne dodatkowe ziemie nie zostaną zaanektowane. Podczas negocjacji nie było żadnego przedstawiciela Czechosłowacji. W marcu 1939 roku wojska niemieckie dokonały inwazji i okupacji pozostałych terytoriów czeskich, ustanawiając Protektorat Czech i Moraw. Chociaż Francja miała sojusz obronny z Czechosłowacją, to ani Francuzi, ani Brytyjczycy nie interweniowali militarnie.
Naziści uważali Czechów za rasowo aryjskich, a zatem nadających się do germanizacji. W rezultacie okupacja niemiecka była mniej surowa niż w innych krajach, w których dominowali Słowianie, a poziom życia w czasie II wojny światowej był faktycznie wyższy niż w samych Niemczech. Jednak wolność słowa została ograniczona przez władze okupacyjne, a 400 000 Czechów zostało wysłanych na roboty przymusowe do Niemiec.