W lutym 1962 został zawodnikiem pierwszoligowej Stali Mielec. Tu również początkowo grał w środku pola, aby następnie zostać przesuniętym na pozycję stopera. Z drużyną spadł z ekstraklasy do drugiej, a następnie trzeciej ligi, by w kolejnych latach powrócić do elity. Przez pewien czas występował jedynie w klubowych rezerwach. Bywał kapitanem drużyny, podczas gry tracił mało piłek i miał wysoką skuteczność podań, zarzucano mu jednak lenistwo, asekuranctwo w grze i unikanie brania na siebie odpowiedzialności. Był jedynym zawodnikiem występującym w mieleckim zespole podczas jego pierwszego (1961–1962) i drugiego (od 1970) pobytu w najwyższej lidze. W barwach Stali Rachwał rozegrał łącznie 257 oficjalnych spotkań, z czego 227 ligowych (53 w I lidze, 130 w II lidze, 44 w III lidze), 20 w Pucharze Polski (19 w krajowym, jeden w okręgowym) oraz dziesięć w Pucharze Intertoto. Ostatnie mecze ligowe rozegrał jesienią 1972, dzięki czemu został mistrzem Polski za sezon 1972/1973.