Kolejnym interesującym zagadnieniem związanym z kompletnością jest fakt, że istnieją problemy rozwiązywalne w językach zupełnych, a które nie mają rozwiązania w językach udostępniających jedynie skończone pętle, tzn. gwarantujących, że program się zatrzyma.
Przykłady Zupełne w sensie Turinga modele obliczeniowe tworzone są do prac z dziedziny teorii obliczeń. Charakteryzują się one bardzo prostą konstrukcją tak, aby ograniczenia obliczalności były lepiej widoczne oraz łatwiejsze w matematycznym opisie. Niektóre z takich modeli to: maszyna Turinga rachunek lambda system półthueowski
Większość języków programowania jest zupełna w sensie Turinga. Włączone są w to: wszystkie języki ogólnego przeznaczenia, np. języki proceduralne, np. C języki obiektowe, np. Java języki wieloparadygmatowe, np. Ada, C++, Common Lisp, R
języki wykorzystujące mniej popularne paradygmaty: języki funkcyjne, np. Haskell języki logiczne, np. Prolog języki deklaratywne, np. XSLT okazuje się nawet, że pojedyncza instrukcja kopiowania danych procesorów rodziny x86 (mov cel,źródło) jest zupełna w sensie Turinga, tzn.