Po kapitulacji Warszawy wraz z prezydentem Liwyckim przeniósł się do Berlina, gdzie przebywał przez cały okres II wojny światowej. Od 1945 przebywał w Kanadzie, gdzie w Toronto utworzył w 1947 Ukraiński Instytut Wojskowo-Historyczny, wznowił edycję За Державність i zorganizował muzeum wojska ukraińskiego. Przez Rząd Ukraińskiej Republiki Ludowej na Emigracji awansowany do stopnia generała-chorążego. Zmarł w Toronto.
Bibliografia, literatura, linki Михайло Вікентійович Садовський w: Енциклопедія історії України: Т. 9. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. – Київ 2012, Wyd. «Наукова думка». Krótka biografia gen. Mychajło Sadowskiego (jęz. ukraiński)
Kategoria:Oficerowie Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (Ukraińska Republika Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1967 Kategoria:Internowani w II Rzeczypospolitej