Szybko okazał się niezwykle wszechstronnym aktorem, który równie dobrze sprawdził się w repertuarze dramatycznym (Miasto gniewu) jak i komediowym (Sposób na blondynkę, O czym marzą faceci). Za najlepszą i najbardziej dojrzałą jego rolę z lat 80. uchodzi jednak kreacja charyzmatycznego przywódcy grupy narkomanów w Narkotykowy kowboj (1989) Gusa Van Santa, uhonorowana w 1990 nagrodą Independent Spirit Award.

W następnej dekadzie równie często pojawiał się na kinowym ekranie. Zagrał m.in. w rozgrywających się w Seattle w czasach triumfu grunge’u Samotnikach (1992), Za wszelką cenę (1995), Białym aligatorze (1996; reżyserski debiut Kevina Spacey) i kryminale Dzikie żądze (1998). W 2002 zadebiutował jako reżyser dramatem kryminalnym Miasto duchów, był także współautorem scenariusza tego filmu. W 2006 za rolę rasistowskiego policjanta w Mieście gniewu zdobył nominację do Oscara. Wcześniej wystąpił w opartym na autobiograficznej prozie Charlesa Bukowskiego Factotum (2005), gdzie zagrał Henry’ego Chinaskiego, alter ego amerykańskiego pisarza.

Zasiadał w jury konkursu głównego na 77. MFF w Wenecji (2020).

Filmografia

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Absolwenci The Lee Strasberg Theatre & Film Institute Kategoria:Amerykańscy reżyserzy filmowi Kategoria:Urodzeni w 1964 Kategoria:Amerykanie pochodzenia irlandzkiego Kategoria:Ludzie urodzeni w New Rochelle