W wersjach dla Windows zaimplementowano to rozwiązanie poprzez stworzenie zestawów czcionek TrueType o nazwach zaczynających się od liter WP (np. WPMultinationalA Roman) zawierających te znaki – gdy użytkownik wprowadzał taki znak, WordPerfect automatycznie wprowadzał znaczek z odpowiedniego zestawu (ponadto odpowiednio napisano narzędzia językowe).
Okazało się, że powyższe rozwiązanie miało wady: niska jakość czcionek WP (były one opracowywane w pośpiechu), przez co znaki WordPerfecta nie wyglądały dobrze graficznie; brak możliwości stosowania znaków narodowych odpowiadających różnym krojom czcionek – znaki te zostały opracowane tylko dla krojów Times Roman, Arial/Helvetica i Courier, więc dla innych krojów WordPerfect stosował któryś z tych 3 zestawów, co było mniej lub bardziej widoczne; brak możliwości właściwej obsługi kursywy i pogrubienia – nie opracowano odmian kursywnych i pogrubionych czcionek WP, co nierzadko powodowało różnice między znakiem narodowym a odpowiadającym mu znakiem łacińskim (np. w kroju Times Roman kursywne „a” różni się znacznie od prostego „a”, a ponieważ nie było odmiany kursywnej kroju WPMultinationalA Roman, to kursywne „ą” było tylko pochylonym prostym „ą” i różniło się kompletnie od kursywnego „a”); problemy z właściwą obsługą plików utworzonych przez WordPerfect (np.