Zamek Wołek – ruiny średniowiecznego gotyckiego zamku na stokach Bujakowskiego Gronia w Beskidzie Małym, położone na lewym brzegu rzeki Soły w Kobiernicach. Zamek powstał w XIV wieku, a został zburzony około 1477 roku.
Opis Zamek wzniesiono na podłużnym garbie terenowym (394 m n.p.m.), oddzielonym od stoku naturalnym obniżeniem i zwanym przez miejscową ludność „Kopcem”. Założony został na planie półowalnym, z wykorzystaniem walorów obronnych szczytu. Zajmował teren około 35 na 45 metrów, otoczony był dwoma pierścieniami kamiennych murów. Mur wewnętrzny miał grubość ok. 2,5 m, wykonany był z kamienia z wątkami ceglanymi i wiązanym zaprawą wapienną, mur zewnętrzny był nieco cieńszy, a poza nim znajdowała się podwójna fosa. W północno-wschodnim narożu zamku znajdowała się baszta o wymiarach 5,2 na 8,8 m. W południowo-wschodniej części mieścił się budynek mieszkalny o wymiarach 5,2 na 11,6 m, połączony wieżą komunikacyjną z drugim obwodem murów. Oba budynki posiadały kamienne fundamenty, być może częściowo wykonane były z drewna. Pomiędzy budynkiem mieszkalnym i basztą znajdowała się główna brama prowadząca do zamku, poprzedzona mostem zwodzonym. Zamek posiadał własną studnię. Zamek powstawał w trzech fazach. Początkowo – w XIV wieku – zniwelowano szczyt wzgórza na którym miał stanąć zamek, wykopano fosy i usypano wały obronne.