Dwóch elektorów otrzymało kapelusz kardynalski na życzenie królów Neapolu (Carafa) lub Portugalii (da Costa), a czterech było przedstawicielami włoskich rodów książęcych (Sforza – Mediolan; Medici – Florencja; Fregoso – Genua) lub hrabiowskich (Sanseverino – syn hrabiego Caiazzo). Czterech kardynałów (Orsini, Colonna, Savelli i Conti) należało do rzymskiej arystokracji. Spośród pozostałych czterech Schiaffinati, della Porta i Pallavicini byli urzędnikami kurialnymi, a jedynie Gherardi był rezydencjonalnym biskupem diecezjalnymThe election of Pope Alexander VI (1492); por. Pastor, s. 361 i nast..
Nieobecni Czterech kardynałów nie uczestniczyło w konklawe (dwóch Hiszpanów i dwóch Francuzów)Eubel, s. 21 przyp. 6; The election of Pope Alexander VI (1492).:
Luis Juan del Milà y Borja; Kardynał z Segorbe (20 lutego 1456) – kardynał prezbiter Ss. IV Coronati; protoprezbiter Świętego Kolegium Kardynałów; biskup Lèridy Pedro González de Mendoza; Kardynał z Sigüenzy (7 maja 1473) – kardynał prezbiter S. Croce in Gerusalemme; arcybiskup Toledo i prymas Hiszpanii; administrator diecezji Sigüenzy; tytularny patriarcha Aleksandrii; kanclerz królestwa Hiszpanii Andre d’Espinay; Kardynał z Bordeaux (9 marca 1489) – kardynał prezbiter Ss.