doskonalenie badań i oceny reaktywności ośrodkowego układu nerwowego. 2002 – poszerzenie badania aktywności bioelektrycznej mózgu o stymulację multimodalną w pracowni neurofizjologii klinicznej i doświadczalnej (stymulację różnych bodźców o różnej modalności); powstanie w WIML Polskiego Towarzystwa Medycyny Lotniczej (na bazie Koła Medycyny Lotniczej Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego). 2004 – WIML otrzymał amerykańską certyfikację badań medycznych i szkolenia specjalistycznego personelu latającego. 2005 – zakończenie wielokierunkowych badań narządu wzroku w warunkach symulowanego niedotlenienia wysokościowego w klinice Okulistycznych. Wyniki badań pozwoliły, z punktu widzenia klinicznego wyjaśnić mechanizmy adaptacyjne narządu wzroku u pilotów w warunkach awaryjnych; w WIML powstało Polskie Towarzystwo Naukowe „Człowiek w Ekstremalnych Warunkach”. 2006 – powstanie pracowni widzenia nocnego mającej za zadanie przygotowanie pilotów samolotów i śmigłowców do operowania w nocy, z użyciem gogli noktowizyjnych; uruchomiono w Zakładzie Radiologii nowoczesny cyfrowy aparat rentgenowski; wdrożono Instrukcję Szkolenia Specjalistycznego w zakresie medycyny lotniczej personelu latającego Sił Zbrojnych RP (Instr.DD4.10.4.) – instrukcja ta jest polskim odpowiednikiem Aeromedical Training obowiązującego w NATO (STANAG – 3114);
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.