Adam Gasperowicz. 1947 – CLML został przemianowany na Centralny Instytut Badań Lotniczo-Lekarskich z siedzibą w Warszawie. 1950 – Stocznia Gdańska w myśl propozycji i koncepcji płk S. Marczewskiego wykonała komorę niskich ciśnień. 1955 – Centralny Instytut Badań Lotniczo-Lekarskich został przemianowany na Wojskowy Instytut Naukowo-Badawczy i Doświadczalny Medycyny Lotniczej. Pierwszym przewodniczącym Wojskowej Komisji Lotniczo-Lekarskiej został ppłk dr Włodzimierz Miasopust. 31.05.1958 – Instytut uzyskał nazwę: Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej. 1958 – wznowiono działalność wydawniczą Medycyny Lotniczej, a od 1965 rozpoczęto wydawanie na prawach rękopisu Informacji Lotniczo-Lekarskiej. 1959 – minister obrony narodowej powołał Radę Naukową Instytutu. 1970 – Instytut uzyskał prawo prowadzenia przewodów doktorskich z zakresu medycyny. 1974–83 – szesnastu członków kadry naukowej oraz czternaście pielęgniarek pełniło służbę w Doraźnych Siłach Zbrojnych ONZ na Bliskim Wschodzie. Ponadto czterech pracowników prowadziło szkolenie lekarzy w Libii i Iraku. 1976 – przed grupą specjalistów WIML postawiono zadanie przeprowadzenia selekcji pilotów w celu wyłonienia najlepszych kandydatów do lotów kosmicznych.