Pierwsze wyniki badań opublikowali w czasopiśmie Nature w 1974 roku.
W 1989 został, wraz z Eliasem Coreyem, laureatem Nagrody Japońskiej.
W 1995 roku otrzymał, wraz z Paulem Crutzenem i Mario Moliną, nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za wkład w badania chemii atmosfery, zwłaszcza procesów powstawania i destrukcji warstwy ozonowej (tj. występowania tzw. dziury ozonowej).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci University of Chicago Kategoria:Amerykańscy chemicy Kategoria:Amerykańscy nobliści Kategoria:Nobliści – chemia Kategoria:Laureaci Nagrody Japońskiej Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2012 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Kalifornijskiego w Irvine Kategoria:Laureaci Albert Einstein World Award of Science