W niemieckiej Bundeslidze nie był już tak skuteczny jak w austriackiej. Ogółem w 91 meczach ligowych w Niemczech strzelił 13 bramek. Latem 1997 wrócił do Austrii, by przez dwa sezony grać w pierwszoligowym zespole Austria Salzburg, a następnie w FCN Sankt Pölten. W latach 1999–2001 bronił barw niemieckiego SV Wilhelmshaven, występującego w lidze regionalnej. W czerwcu 2002 zakończył karierę zawodniczą jako zawodnik BV Cloppenburg.
Reprezentacja Przez kilka lat występował w juniorskich i młodzieżowych zespołach reprezentacyjnych ZSRR. Wiosną 1988 rozegrał 4 mecze w drużynie olimpijskiej, jednak ostatecznie zabrakło go w kadrze na Igrzyska w Seulu, gdzie Sborna zdobyła złoty medal. W pierwszej reprezentacji Związku Radzieckiego zadebiutował 19 października 1988. Przeciwnikiem ZSRR była Austria. Po rozegraniu 3 kolejnych meczów międzynarodowych w listopadzie 1988 na dwa lata wypadł ze składu Sbornej. W październiku 1990 wystąpił w nieoficjalnym meczu z Izraelem. Po ogłoszeniu niepodległości przez Litwę i powołaniu kadry narodowej tego kraju, stał się jednym z jej kluczowych zawodników. Mimo wkładu Ivanauskasa, litewska drużyna narodowa przegrywała eliminacje do kolejnych imprez międzynarodowych.