Oisc, Oeric, Œric, Eoric, Oese, Aesc, Æsc (urodzony w IV wieku; zm. 512) – król anglosaskiego królestwa Kentu od 488 do 512 roku. Jego potomkowie znani są jako Oiscingowie.

Nie jest jasne, czy Oisc jest postacią mityczną, podobnie jak jego domniemany ojciec, Hengest, czy istniał rzeczywiście. Średniowieczne kroniki, w których zachowało się jego imię, znacznie się różnią w relacjach:

Beda Czcigodny w swoim dziele Historia ecclesiastica gentis Anglorum twierdził, że Oisc był Jutem, synem Hengesta i ojcem Octy. Miał wraz z ojcem i wujem Horsą przybyć do Brytanii około 449 roku na zaproszenie króla Vortigerna, który wezwał ich do pomocy w walce z Piktami. W podzięce za pomoc mieli otrzymać od Vortigerna ziemie zwane Ypwinesfleot, zamieszkiwane przez lud Cantiaków, które stały się zalążkiem królestwa Kentu. Beda podaje również, że jego potomkowie nazywali się OiscingamiBeda, ks.2;