W latach 1719–1725 magistrat sprzedał baszty mieszczanom. W XIX wieku większość murów została zburzona. W niektórych przypadkach do pozostałych fragmentów przybudowano domy. Obecnie można wyróżnić 3 zachowane odcinki: północny, zachodni i południowo-zachodni.
Na przedpolu murów znajdowała się fosa miejska oblewana wodami rzeki Szprotawa. Niegdyś sięgała ona blisko murów, współcześnie oddając miejsca Parkowi GoeppertaŚredniowieczna Szprotawa, [w:] Zwiedzamy Szprotawę [dostęp 2021-05-19].
Przypisy
Literatura Felix Matuszkiewicz, Geschichte der Stadt Sprottau, 1908 Maciej Boryna, Tajemnice Szprotawy i okolic, 2001 () Maciej Boryna, Tajemnice militarne Szprotawy, 2006
!