W czasie okupacji reprezentant SN w Radzie Jedności Narodowej.
Od 1944 do 1949 pełnił funkcję ministra spraw wewnętrznych w emigracyjnych rządach Tomasza Arciszewskiego i Tadeusza Komorowskiego. Przewodniczący Komitetu dla Spraw KrajuStanisław Dzięciołowski, Parlament Polski Podziemnej 1939–1945, Warszawa 2004, s. 14, 138.. mały|344x344px|Grób Zygmunta Berezowskiego Zmarł 1 lipca 1979 roku w Londynie. Pochowany na Cmentarzu Gunnersbury (Sq. J, gr.9A.).
Bibliografia Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej pod red. Jacka M. Majchrowskiego. Warszawa 1994. Leksykon historii Polski z 1995. Emil Noiński, Z korespondencji Zygmunta Berezowskiego ze Stanisławem Mikołajczykiem (maj-październik 1944 r.), „Niepodległość i Pamięć” 2011, nr 34, s. 193-205. Emil Noiński, Z korespondencji Zygmunta Berezowskiego w pierwszych miesiącach emigracji (maj – listopad 1944 r.), [w:] Archiwum Narodowej Demokracji, t. 2, red. J. Engelgard, M. Motas, Warszawa 2014, s. 277-310.
Przypisy