Od 1982 do 1989 przewodniczył włoskiej chadecji jako jej sekretarz krajowy. W 1988 stanął na czele rządu jako kandydat koalicji Pentapartito. Seria afer korupcyjnych (tzw. Tangentopoli) z pierwszej połowy lat 90. doprowadziła do upadku jego partii. Sam Ciriaco De Mita tylko przez dwa lata pozostawał poza parlamentem. Powrócił do Izby Deputowanych w 1996 z ramienia powstałej na bazie części DC Włoskiej Partii Ludowej. Od 2002 należał do partii Margherita (współtworzonej przez PPI), a w 2007 został członkiem Partii Demokratycznej.
Przed wyborami w 2008 lider PD Walter Veltroni nie zgodził się na jego wpisanie na listę kandydatów. Ciriaco De Mita przeszedł wówczas do koalicji Unia Centrum, z ramienia której bez powodzenia ubiegał się o mandat w Senacie. W latach 2009–2014 z jej listy ponownie sprawował mandat posła do Parlamentu Europejskiego. W 2014 został natomiast wybrany na burmistrza Nusco – swojego rodzinnego miasta. Funkcję tę pełnił do czasu swojej śmierci.
Przypisy
Bibliografia