W okresie Drugiej Świątyni oraz w późniejszym judaizmie rabinicznym pod wpływem refleksji nad nieśmiertelnością duszy i zmartwychwstaniem nagroda pośmiertna dla sprawiedliwych zaczęła być jednoznacznie wiązana z odzyskanym ogrodem Eden oraz światem przyszłym (Ha-olam ha-ba), w którym dusze radują się blaskiem Bożej obecności (Szechina), oczekując na powszechne zmartwychwstanie zmarłych w czasach mesjańskich.
Chrześcijaństwo prawo|280px|Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (ok. 1475–1476), obraz Francesco Botticiniego. Ukazuje katolickie wyobrażenie chwały nieba ze sferami anielskimi (trzy hierarchie i dziewięć chórów), świętymi oraz przyjęciem Maryi do obecności Chrystusa. Chrześcijańskie rozumienie nieba opiera się na orędziu o zbawieniu i zmartwychwstaniu wysłużonym przez Jezusa Chrystusa. Niebo jest owocem odkupienia, wiecznym przebywaniem „z Chrystusem” i „w Bogu”, triumfem nad grzechem i śmiercią oraz ostatecznym odnowieniem całego stworzenia (Nowe Jeruzalem).