Muhammad Rachman, właśc. Mohamad Rachman Sawaludin (ur. 23 grudnia 1971 w Merauke) – indonezyjski bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji IBF w kategorii słomkowej (do 105 funtów).
Rozpoczął karierę w 1986, mając zaledwie 15 lat. W 2000 wygrał przez techniczny nokaut już w pierwszej rundzie z byłym mistrzem świata IBF, Nico Thomasem.
14 września 2004 zdobył tytuł mistrza świata organizacji IBF, pokonując po niejednogłośnej decyzji Daniela Reyesa. Pierwsza obrona mistrzowskiego pasa, w kwietniu 2005 z Fahlanem Sakkreerinem, zakończyła się remisem. Sędzia przerwał pojedynek w trzeciej rundzie, ponieważ pięściarze zderzyli się głowami i Rachman nie był w stanie kontynuować walki.
W 2006 stoczył dwa pojedynki. Oba zakończył przed czasem – w kwietniu z Omarem Soto (KO w szóstej rundzie) oraz w grudniu z Benje Sorollą (TKO w rundzie siódmej).
16 czerwca 2007, w swojej czwartej obronie tytułu, zmierzył się z Filipińczykiem Florante Condesem. Rachman dwa razy leżał na deskach (w trzeciej i dziesiątej rundzie) i ostatecznie przegrał pojedynek niejednogłośną decyzją na punkty, tracąc mistrzowski pas.