Niemców zostało deportowanych z północnego Kaukazu, jak i Północnej Osetii, Dagestanu i Czeczeno-Inguszetii.
Większość Niemców kaukaskich wyznawało różne gałęzie protestantyzmu, najwięcej było luteranów, mennonitów i baptystów. Katolicy tworzący mniejszość żyli w 6 koloniach.
Niemcy w Gruzji W czasie kongresu wiedeńskiego w 1815 roku car rosyjski Aleksander I odwiedził Stuttgart, zachęcając tamtejszych chłopów do osiedlania się na przedmieściach Tbilisi, aby utworzyć tam rolnicze kolonie.
21 września 1818 r. powstała pierwsza niemiecka osada w Południowym Kaukazie, Marienfeld, która zostało założone przez grupę szwabskich Niemców. Dwa miesiące później inna grupa kolonistów założyła kolejną osadę w dorzeczu rzeki Asureti i nazwała ją Elisabethtal. Rok później powstało następne 5 kolonii: Neu Tiflis (teraz część Tbilisi), Alexandersdorf, Petersdorf i Katharinenfeld. Trzy kolonie zostały założone w Abchazji: Neudorf, Gnadenberg i Lindau.
Od 1906 do 1922 wychodziła nawet niemieckojęzyczna gazeta „Kaukasische Post”.
W późniejszych latach liczba niemieckich kolonii znowu wzrosła. W 1918 roku Niemcy żyli już w ponad 20 miastach. Większość z tych miast posiadała niemieckie nazwy, które jednak zostały zmienione pomiędzy 1920 a 1940. Do momentu deportacji Gruzję zamieszkiwało ok. 25 tys.