W 1945 roku znaczną część gruntów ostatniego włodarza ziem łodygowickich rozparcelowano, resztę w 1956 roku przejął skarb państwa.
W 1918 roku, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, Łodygowice stały się częścią odrodzonego państwa polskiego i zostały włączone w skład województwa krakowskiego. We wrześniu 1939 r. zostały zajęte przez Niemców i w okresie okupacji niemieckiej były włączone bezpośrednio w granice III Rzeszy hitlerowskiej, a mieszkańców zaczęto prześladować, mordować, wysiedlać lub wywozić na roboty do Rzeszy. W styczniu 1945 r. nastąpiło wkroczenie Armii Czerwonej do Łodygowic, co zakończyło okupację niemiecką. Od 1945 aż do 1975 roku miejscowość ponownie położona była na obszarze województwa krakowskiego.
Zabytki mały|Kościół św. Szymona i św. Judy Tadeusza w Łodygowicach (2012) Kościół św. Szymona i św. Judy Tadeusza w Łodygowicach, drewniany z XVII w. zbudowany prawdopodobnie przez opata cystersów Wilka. Na obecne miejsce został przeniesiony z okolicy łodygowickiego dworu. Prawdopodobnie stał on tuż za okopami dworu od strony południowej i stanowił kościółek przyklasztorny cystersów. Przeniesienie świątyni na obecne miejsce nastąpiło na skutek starań proboszcza Stanisława Kaszkowica. Miało to miejsce w latach 1631-1634.