Prawo wyborcze do sejmów krajowych było ograniczone (cenzus majątkowy). Wyborcy podzieleni zostali na cztery w kurie: kurię wielkiej własności ziemskiej (reprezentującą arystokrację i ziemian) kurię izb przemysłowo-handlowych (reprezentującą kupców i przemysłowców) kurię miast większych (reprezentującą zamożne mieszczaństwo, inteligencję i urzędników) kurię reszty gmin (reprezentującą zamożniejszych mieszkańców miasteczek i wsi)
Przydział mandatów poszczególnym kuriom był tak pomyślany, aby zapewnić przewagę wielkim właścicielom ziemskim, to jest dawnej szlachcie. Najubożsi mieszkańcy miast i wsi, wobec wysokiego cenzusu majątkowego, pozbawieni byli prawa wyborczego. Nie miały go też kobiety.
Patent lutowy od poprzednich konstytucji austriackich wyróżniał fakt, że faktycznie został on wprowadzony w życie. Rada Państwa nie została jednak obsadzona przez Węgrów, a dodatkowo w 1863 r. swoich delegatów wycofali Czesi. W konsekwencji Patent lutowy został manifestem cesarskim z 20 września 1865 r. zawieszony, a po dwóch latach zastąpiony tzw. konstytucją grudniową.
Literatura O. Balzer, Historya ustroju Austryi w zarysie, Lwów 1899, s. 487-491.
Linki zewnętrzne (de) (de) Februarpatent w: Österreich-Lexikon (de)
Kategoria:1861 w Europie Kategoria:Byłe konstytucje Kategoria:Konstytucje Austrii Kategoria:Polityka Cesarstwa Austrii Kategoria:Polityka Galicji