Aerozole atmosferyczne, takie jak siarczany, aerozol soli morskiej, i mineralne pyły (piaski) są podobne do kropli wody i w większości wypadków są przezroczyste (czyli nie absorbują promieniowania widzialnego). Jednak ich wielkość jest znacznie mniejsza niż kropli chmurowych. Dlatego wytłumaczenie barwy w świetle przechodzącym przez tego typu aerozole opiera się zazwyczaj na rozproszeniu Mie'ego (Gustaw Mie), opisującego poprawnie, w przeciwieństwie do teorii Rayleigha, rozpraszanie światła na obiektach kulistych o rozmiarach porównywalnych lub większych niż długość fali światła widzialnego.
Pyły zawieszone sadzy i inne pyły węglowo-grafitowe absorbują światło i mogą one w świetle przechodzącym powodować ciemny kolor.
Gdyby powietrze było pozbawione aerozoli i pyłów oraz miało jednakową temperaturę, to widoczność przekraczałaby 100 km – w sprzyjających warunkach dochodzi jednak tylko do 50 km.
Podczas występowania mgły przy powierzchni ziemi mówi się o zamgleniu.
Niebo czerwone thumb|right|Czerwone niebo podczas zachodu Słońca Niebo (chmury) w okolicach słońca przybiera kolor czerwieni tuż przed lub po zachodzie, lub wschodzie Słońca, zaś samo słońce jest czerwone tuż przed zachodem.