Pod koniec lat 60. wystąpiła także w 2 włoskich produkcjach w reżyserii Dino Risiego; w których partnerował jej Vittorio Gassman. Drugoplanowa rola w filmie Porozmawiajmy o kobietach (1971) w reżyserii Mike’a Nicholsa przyniosła jej pierwszą nominację do Oscara; drugą otrzymała za pierwszoplanową rolę w musicalu Kena Russella pt. Tommy (1975). W międzyczasie pojawiła się u boku Johna Wayne’a w westernie Rabusie pociągów (1973). W latach 70. inne znaczące kreacje stworzyła także w filmach: Joseph Andrews (1977), Ostatni film o Legii Cudzoziemskiej (1977), Magia (1978), Kaktus Jack (1979). W latach 90. dużą popularność przyniosła jej rola w komediach: Dwaj zgryźliwi tetrycy (1993) oraz Jeszcze bardziej zgryźliwi tetrycy (1995) z udziałem Waltera Matthaua i Jacka Lemmona. W kolejnych dekadach nadal pozostawała aktywna zawodowo; zagrała m.in.: u Olivera Stone’a w filmie Męska gra (1999), w komedii romantycznej Sztuka zrywania (2006) czy komedii W starym, dobrym stylu (2017) z Morganem Freemanem, Alanem Arkinem i Michaelem Caine’em w rolach głównych.
Już w 1973 otrzymała swoją gwiazdę na Alei Gwiazd w Los Angeles.
Jej małżeństwo z aktorem Rogerem Smithem trwało 50 lat (od 8 maja 1967 do jego śmierci 4 czerwca 2017).