Leon Pająk (ur. 5 października 1909 w Krasnej Dąbrowie, zm. 26 listopada 1990 w Kielcach) – porucznik Wojska Polskiego, obrońca Westerplatte, komandor rezerwy Marynarki Wojennej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Ukończył szkołę powszechną w rodzinnej wsi, następnie kontynuował naukę w gimnazjum w Kozienicach, a następnie w gimnazjum w Pińsku.
Służbę wojskową rozpoczął w 1930 roku jako szeregowy w 20 pułku piechoty Ziemi Krakowskiej w Krakowie. W 1931 roku podjął naukę w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi-Komorowie. Promocję oficerską uzyskał 15 sierpnia 1934 roku z 33 lokatą. Pierwszy przydział służbowy otrzymał w 4 pułku piechoty Legionów w Kielcach, w którym objął dowództwo plutonu piechoty. W marcu 1938 roku został dowódcą kompanii ciężkich karabinów maszynowych. 15 marca 1939 otrzymał awans na stopień porucznika, następnie wraz z utworzonym plutonem wartowniczym został skierowany do Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. 30 lipca 1939 roku w Kielcach ożenił się z Jadwigą z domu Sulikowską.