[...] Człowiek na torze był też wyrazem sprzeciwu wobec zrzucania odpowiedzialności za każde zło na «wroga»”. mały|Jerzy Stefan Stawiński, scenarzysta filmu (1965) Operatorem zdjęć był Romuald Kropat, który starał się jak najwiarygodniej oddać obraz codziennego życia na kolei i wprowadzić widza w świat – jak określał to Stanisław Ozimek:
Pod względem estetycznym film Munka był wzorowany na dokonaniach włoskiego neorealizmu, a przy pracach nad nim reżyser wykorzystał doświadczenia ze swojego filmu dokumentalnego Kolejarskie słowo. Zdjęcia do Człowieka na torze zakończyły się we wrześniu 1956.
Plenery Pierwsze zdjęcia do Człowieka na torze Munk kręcił w kwietniu 1956, we wnętrzach starej parowozowni w Ostrowcu Świętokrzyskim. Za inne plenery posłużyły: Dworzec Wschodni w Warszawie, stacje Wrocław Główny i Łódź Chojny oraz plenery w Zduńskiej Woli. Ponadto sceny kręcono również na tle oraz w budce maszynisty parowozu Polskich Kolei Państwowych – Pt47-38. Plenery filmu Człowiek na torze Miasto Miejsce Adres Uwagi Łódź Stacja Łódź Chojny ul. Śląska Warszawa Stacja Warszawa Wschodnia ul. Kijowska Parowozownia Wrocław Stacja Wrocław Główny ul. Józefa Piłsudskiego Zduńska Wola Stacja Zduńska Wola Karsznice ul. Karsznicka Stacja Lemiesze ul.