większość mieszkańców utrzymywała się z pracy w rolnictwie.
Demografia Historyczna populacja miasta: 1799 - 3435 1887 - 6165 1897 - 7605 1939 - 7332 2004 - 10 252
Historyczny udział poszczególnych narodowości i grup etnicznych w populacji miasta na podstawie danych ze spisów ludności w Naddniestrzu w 2004, Mołdawskiej ASRR w 1939 i carskiej Rosji w 1897:
Infrastruktura mały|Pomnik Lenina w Grigoriopolu W okresie radzieckim Grigoriopol stał się ośrodkiem przemysłowym. W mieście działa pięć szkół, dwa przedszkola, dom kultury, kino, szpital, apteka oraz stadion. Poza tym przez Grigoriopol przechodzi ważna Naddniestrzańska droga M4.
W Grigoriopolu dominuje zabudowa jednopiętrowa, jedynie w centralnej części miasta - budynki trzy- i czteropiętrowe.
Religia Grigoriopol jest siedzibą jednego z dekanatów eparchii tyraspolskiej i dubosarskiej Mołdawskiego Kościoła Prawosławnego. W mieście czynna jest cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego, dom modlitewny św. Michała Archanioła, zarejestrowana jest również wspólnota św. Grzegorza Oświeciciela.
Przypisy
Bibliografia Władimir Kudrin: Znakom'ties': Pridniestrowje. Bendery: Poligrafist, 2015.
Kategoria:Miasta w Naddniestrzu Kategoria:Rejon Grigoriopol Kategoria:Grigoriopol