Zwerbowany przez bezpiekę do współpracy jako agent „Huragan”. Przyczynił się w znacznej mierze do dezorganizacji struktur UPA, jak również do rozbicia podziemia ukraińskiego. Występował także jako świadek oskarżeń w ich procesach. W okresie późniejszym nieetatowy funkcjonariusz Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Po zakończeniu działań operacyjnych mieszkał w Polsce pod zmienionym nazwiskiem. Jako tajny współpracownik SB był wykorzystywany jeszcze w 1979 roku.

Był inicjatorem utworzenia tzw. „oddziału pozorowanego” szerzej znanego jako „czota „Czumaka” w maju 1947 roku (członkiem został m.in. Zbigniew Rajchel). Jej głównym zadaniem była próba likwidacji Jarosława Starucha „Stiaha”, jednak akcja zakończyła się niepowodzeniem. Później grupa operowała w powiecie przemyskim.

Przypisy

Bibliografia Eugeniusz Misiło: Akcja „Wisła”. Dokumenty, Warszawa 1993 R. Witalec, Sprawozdanie z akcji czoty „Czumaka” przeprowadzonej w powiecie przemyskim od 28 czerwca do 7 lipca 1947 r., „Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944–1989” 2004, nr 1, s. 319–334. Tomasz Balbus, Rozpracowanie agenturalne środowisk ukraińskich w Polsce w 1949 roku, Biuletyn IPN 8/2001, Warszawa 2001 s. 31–36

Kategoria:Członkowie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów Kategoria:Żołnierze Ukraińskiej Powstańczej Armii Kategoria:Tajni współpracownicy Służby Bezpieczeństwa PRL Kategoria:Ludzie związani z Birczą Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1998