Proces odbywa się w trybie administracyjnym o udzielenie dyspensy super rato. Ubiegający się o udzielenie dyspensy, jest nazywany petentem (oratorem), a sędzia instruktorem. Sędzia nie wydaje wyroku, a tylko przeprowadza postępowanie dowodowe i wydaje swoją opinię. Do takiego postępowania mają zastosowanie przepisy Kodeksu Prawa Kanonicznego (kan. 1697-1706) i Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich (kan. 1384).
Orator składa petycję do biskupa diecezjalnego, który powinien zbadać jej zasadność. Biskup diecezjalny jeśli uważa, że petycja jest pozbawiona podstaw prawnych i faktycznych, nie dopuszcza jej do instrukcji. Petentowi przysługuję prawo rekursu do Roty Rzymskiej, która po zbadaniu motywów decyduje o przyjęciu lub oddaleniu petycji. W trudniejszych przypadkach biskup powinien zasięgnąć rady Stolicy Apostolskiej.
Dowody przemawiające za niedopełnieniem małżeństwa: Argument fizyczny - potwierdzone badaniem ginekologicznym nienaruszenie fizycznych znamion dziewictwa kobiety, lub potwierdzona badaniem andrologicznym niezdolność mężczyzny do odbycia aktu małżeńskiego. Argument moralny - prawdomówność stron polegająca na przyznaniu się do niedopełnienia związku, a także zeznania wiarygodnych świadków.