jednak niektórzy autorzy uważają, że P. capensis ogranicza się do południowej Afryki i traktują następujące taksony jako odrębne gatunki: P. welwitschii z południowo-zachodniej Angoli i Namibii, P. ruficeps z północno-zachodniej Afryki i Sudanu, P. johnstoni z południowo-zachodniej Tanzanii, Malawi, Mozambiku i Zimbabwe oraz P. habessinica z Egiptu, Sudanu, Izraela i Półwyspu Arabskiego. Ostatnie badania nad zmiennością geograficzną oparte na mtDNA w Południowej Afryce wykazują, że co najmniej w tym, co tradycyjnie uważa się za P. capensis, istnieją dwa odrębne taksony. Zachodzi potrzeba przeprowadzenia więcej badań genetycznych dotyczących całego zasięgu P. capensis, co najprawdopodobniej zaowocuje podziałem P. capensis na kilka gatunków. Ważność wielu podgatunków jest wątpliwa, a niektóre z nich mogą być odrębnymi gatunkami.
Tradycyjnie rozpoznano siedemnaście podgatunków. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka: