W kolejnych trzech sezonach Iversen nie osiągnął już takiej formy i z powodu kontuzji jako rezerwowy rozgrywał zaledwie po kilkanaście meczów w sezonie.
Na sezon 2003/2004 Iversen przeszedł do Wolverhampton Wanderers, beniaminka Premiership. Strzelił dla tego zespołu 4 gole w lidze, ale zajmując ostatnie miejsce Wolves spadło do Football League Championship. Po sezonie Iversen wrócił do ojczyzny, do rodzinnego Oslo. Jego nowym klubem stała się tamtejsza Vålerenga Fotball. Został z nią wicemistrzem, a w 2005 roku mistrzem kraju. Był wtedy obok Islandczyka Árniego Gautura Arasona czołową postacią stołecznego zespołu.
31 października Iversenowi skończył się kontrakt z Vålerengą i przez parę miesięcy był wolnym zawodnikiem. Interesowały się nim Everton oraz RCD Mallorca, ale 10 lutego dość niespodziewanie Steffen ogłosił chęć powrotu do Rosenborga, z którym podpisał kontrakt 3 dni później. W Rosenborgu Iversen znów stał się gwiazdą. Strzelił 18 goli w sezonie zostając jego najlepszym strzelcem, a także po raz czwarty mistrzem Norwegii. Został również uznany Piłkarzem Sezonu w Norwegii. Zimą 2007 głośno było o jego transferze do Racingu Genk, ale ostatecznie do transakcji nie doszło, a Iversen przedłużył kontrakt z drużyną z Trondheim do 2011 roku.