Niedługo po tej walce zrezygnował z tytułu mistrza świata IBF w kategorii średniej i zmienił kategorię wagową na wyższą, aby wystartować w turnieju Super Six – pojedynku sześciu najlepszych bokserów w kategorii super średniej. 17 października 2009, w pierwszym pojedynku tego turnieju, znokautował w ostatniej, dwunastej rundzie Jermaina Taylora. 27 marca 2010, w kolejnej walce z tego cyklu zmierzył się z Andre Dirrellem i został zdyskwalifikowany w jedenastej rundzie za uderzenie leżącego rywala (Dirrell poślizgnął się na mokrym ringu i upadł). Wcześniej w czwartej rundzie Abraham po raz pierwszy w karierze leżał na deskach i był liczony. 27 listopada 2010 Abraham przegrał po raz drugi w karierze. Jego pogromcą okazał się Anglik Carl Froch, z którym przegrał jednogłośnie na punkty w walce o mistrzostwo świata WBC. 12 lutego 2011 Abraham, korzystając z przerwy w występach w Super Six, zmierzył się ze Stjepanem Božiciem, którego pokonał przez TKO w drugiej rundzie. 14 maja 2011 przystąpił do półfinału w turnieju Super Six, w którym jego przeciwnikiem był mistrz WBA, Andre Ward. Abraham przegrał wysoko na punkty, równocześnie odpadając z turnieju. Po pokonaniu Pablo Oscara Natalio Fariasa i Piotra Wilczewskiego, otrzymał szansę walki o mistrzostwo świata WBO kategorii super średniej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Arthur Abraham · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.