W chwili powstania tego województwa Sosnowiec był największym jego miastem, później zaś drugim takowym, ustępując Częstochowie, a wyprzedzając dalsze w kolejności Radom i Kielce. W stolicy województwa, Kielcach, znajdował się oddział wychodzącego w Sosnowcu wysokonakładowego dziennika Expres Zagłębia. W roku 1928 z Zagłębia Dąbrowskiego pochodziło ok. 18% polskiego wydobycia węgla kamiennego, w 1938 – 17%.

Okres okupacji niemieckiej i Polski Ludowej Działania wojenne 1939–1945 nie spowodowały większych zniszczeń w Zagłębiu Dąbrowskim, jednak zakłady uległy zdewastowaniu. Wielkość wydobycia węgla z 1938 r. przekroczono dopiero w 1948, a w 1955 r. osiągnęło ono ok. 11,6 mln ton (12,3% wydobycia krajowego). Z początkiem okupacji niemieckiej masowym zjawiskiem stało się podpalanie przez funkcjonariuszy SS, policji i żołnierzy niemieckich synagog i bóżnic oraz bezczeszczenie wnętrz i ksiąg religijnych. Profanowano również cmentarze żydowskie. Zakończenie panowania reżimu III Rzeszy w Zagłębiu Dąbrowskim nastąpiło w wyniku operacji wiślańsko-odrzańskiej prowadzonej przez 1 Front Ukraiński Armii Czerwonej Po zakończeniu wojny nie rozbudowywano hutnictwa żelaza, ale za to wznowiono wydobycie rud cynku i galmanu w rejonie Olkusza w Zakładach Górniczo-Hutniczych „Bolesław”. W 1949 r. w Zagłębiu Dąbrowskim działało ok.